Frits Bolkestein - Bergson, Nietzsche en miljoenen dodenIn 2004 baarde Frits Bolkestein al opzien toen hij in zijn lezing voor Stichting literaire activiteiten Amsterdam praatte over "Studeerkamerintellectuelen die met beslagen bril menigten misleiden en de veroorzakers van rampen zijn". Daarbij dacht Bolkestein aan filosofen als Heidegger en Schmitt die zich "voor nazi karretjes lieten spannen". In deze lezing gaat Frits Bolkestein verder en toont hij wederom de gevaarlijke invloed van de filosoof aan. Dit maal brengt hij Henri Bergson en Friedrich Nietzsche in verband met de miljoenen doden die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn gevallen.
Jonas Staal - De kunstenaar als radicaal
Jonas Staal (1981) studeerde monumentale kunst in Enschede (NL), en in Boston, Massachusets (US). Zijn werk onderzoekt de relatie tussen kunst, politiek en ideologie en manifesteert zich internationaal in de vorm van interventies in de publieke ruimte, tentoonstellingen, lezingen en publicaties. Hierin betrekt hij zich nadrukkelijk met politieke onderwerpen en ontwikkelingen. Staal realiseerde projecten voor onder meer het Van Abbemuseum in Eindhoven en het David Roberts Art Foundation in Londen. In zijn bijdrage voor Festival Drift zal hij ingaan op de betekenis van het begrip radicaliteit in de hedendaagse kunst aan de hand van een aantal werken van zijn hand, onder meer het project Boycott (2011) waarmee hij zichzelf begin dit jaar terugtrok uit de tentoonstelling Angry in het Fotomuseum te Rotterdam.
Jan Bor - Over de vastgeroeste canon
Wat wij van filosofie weten, is wat de canon ons leert. In bijna alle overzichten van de geschiedenis van de wijsbegeerte komt dezelfde lijst denkers voor. En op de universiteiten gebeurt eigenlijk hetzelfde: de inleidende vakken schotelen ons immer dezelfde grote namen voor, wat er gebeurt in de duistere marges van de filosofie wordt niet belicht. En wie al helemaal door afwezigheid schitteren - een pijnlijk feit in deze tijden van globalisering - zijn de oosterse filosofen. Jan Bor, schrijver van meerdere boeken over de filosofie, is gespecialiseerd in het oosterse denken en gepromoveerd op Henri Bergson, en zal in een interview een uitgebreide kritiek geven op de beperkingen van de westerse filosofische canon.
Marc Schuilenburg - Veiligheid als obsessie
Onder de titel 'Orde in veiligheid' gaat Marc Schuilenburg in op zelforganiserende processen in het veiligheidsvraagstuk en nieuwe betekenissen die daaruit ontstaan en geeft hij antwoord op de vraag waarom allerlei gebieden worden gedefinieerd vanuit het begrip 'veiligheid' en veiligheidsmaatregelen ook op steeds ruimere schaal worden toegepast.
Menno Lievers - De dood van de filosofieTwintig jaar geleden kon een filosoof nog onbeschroomd de wetenschap de maat nemen. Wie dat tegenwoordig zou wagen maakt zichzelf belachelijk. Wat is er gebeurd? De academische filosofie is versplinterd in deelgebieden. Sinds de opkomst van het internet leiden filosofische tijdschriften een digitaal bestaan met als gevolg dat filosofen uit verschillende disciplines elkaars werk helemaal niet meer lezen. Ondertussen wordt het woord filosofie in de media misbruikt als reclameterm voor gekietel van de geest. Blijkbaar heeft de maatschappij dringende behoefte aan verdieping, maar er geen tijd meer voor. Het tijdperk van echte filosofie is voorbij, zoals Menno Lievers, docent theoretische filosofie aan de Universiteit Utrecht, zal betogen.
Ernst van den Hemel - Voer voor een futloze wereld: de Arabische opstanden en Westerse democratieErnst van den Hemel, docent Literatuurwetenschap, studeerde bij Badiou over fundamentalisme, schreef een proefschrift en boek over Calvijn,en is nu bezig met een boek over Badiou en kunst.
Rondom de opstanden in de Arabische wereld was een ongemakkelijke combinatie tussen enthousiasme en wantrouwen in het Westen voelbaar. Aan de ene kant bleven ontelbare mensen dagenlang gekluisterd aan de stream van Al-Jazeera, aan de andere kant waarschuwden politici en intellectuelen voor de mogelijke gevaren van een islamitische antidemocratische revolutie.
Aan de hand van het werk van Alain Badiou zal Ernst van den Hemel deze schizofrene reactie van het Westen op de Arabische opstanden duiden. Volgens Badiou laat de reactie op de opstanden een diepgeworteld failliet in het 'futloze' Westen zien, een Westen waarin enthousiasme moeilijk uitdrukking kan vinden, en cynici die zich zorgen maken over het democratisch gehalte gebruik maken van een 'neo-koloniale arrogantie'. Door middel van een close-reading van verslaggeving van, en reacties op, de opstanden zal van den Hemel deze claim kritisch benaderen.